Kompozycja „Miś z Miodem” to oryginalne dzieło malarskie, które z pełną świadomością operuje kontrastem między oniryczną, bajkową formą a surową diagnozą psychologiczną. Projekt czerpie z tradycji nowożytnego portretu frontalnego oraz flamandzkiego operowania światłocieniem. Zgaszone brązy, ugrowe odcienie i głębokie błękity nadają pracy szlachetną patynę czasu, upodabniając ją do odnalezionego po latach artefaktu z dawnych epok.

Centralna postać niedźwiedzia, odziana w żółto-miodowy strój pszczelarza, trzyma w łapach misternie zdobiony, chiński dzban pełen słodkiego skarbu. Ta antropomorficzna konstrukcja kryje w sobie jednak gorzką, przewrotną ironię – to metafora „Pszczelarza-Złodzieja”. Miś uosabia jednostkę, która przejęła i zdominowała zastany system wyłącznie po to, by go bezwzględnie eksploatować. Niepokojące, posępne spojrzenie bohatera zdradza głęboki kryzys wewnętrzny. Zdobyty kapitał nie przynosi mu satysfakcji, lecz rodzi paraliżujący strach przed utratą statusu i obnażeniem prawdy. Egzotyczne, kruche naczynie azjatyckie zestawione z europejskim kostiumem dodatkowo uwypukla chaos współczesnego świata, w którym zasoby są bezwzględnie zawłaszczane na różne sposoby.

Wizualne tło opowieści stanowi subtelnie rozmyty, średniowieczny pejzaż z majaczącym w oddali zamkiem, będącym symbolem bezpowrotnie utraconej niewinności.

Całość okalają precyzyjne, florystyczne ornamenty roślinne, które paradoksalnie tworzą wokół postaci wrażenie dekoracyjnej klatki. Niedźwiedź staje się więźniem własnej roli – posiadł upragnione bogactwo, tracąc przy tym wolność prawdziwego „ja”. To głęboki, pozbawiony taniego moralizatorstwa traktat o cenie chciwości i zatracie tożsamości, stworzony dla odbiorców poszukujących w sztuce wizualnego kunsztu połączonego z drapieżnym, literackim drugim dnem.