W moim autorskim dekonstruowaniu motywów zodiakalnych świadomie odcinam się od powierzchownych, popkulturowych interpretacji, które często ukazują ten znak jako symbol zmienności lub dwoistości natury. Praca Bliźnięta (Gemini) to jedna z najbardziej uduchowionych i intymnych kompozycji w całej mojej kolekcji. Czerpiąc z metod, jakie definiuje współczesny mroczny surrealizm oraz mroczny renesans, stworzyłem dzieło zaangażowane, będące monumentalną pochwałą bezinteresownej miłości, lojalności oraz głębokiego przymierza dusz zdolnego do najwyższych poświęceń.

Na obrazie uwieczniłem dwie młodzieńcze postacie w surowych, ciemnych szatach, złączone pełnym melancholii i czułości uściskiem. Jeden z braci wysuwa naprzód dłonie, niosąc anatomiczne, pulsujące ludzkie serce, z którego wyrasta zielona latorośl – to mój bezpośredni symbol gotowości do oddania cząstki samego siebie, by ratować drugiego człowieka w momentach kryzysu, choroby czy słabości. Nad ich głowami unosi się spleciona z białych kwiatów aureola w kształcie serca, łącząc obie postacie w nierozerwalną całość. Mała czaszka spoczywająca na głowie jednego z braci oraz wyrastający z niej dmuchawiec cicho przypominają o kruchości doczesnego życia, na tle której bezwarunkowe oddanie zyskuje swój najgłębszy, sakralny sens.

Metafizycznym, a zarazem pełnym szacunku dopełnieniem tej neobarokowej dramaturgii jest dolna partia dzieła. Umieszczone u stóp postaci pęknięte, grube skorupy orzechów włoskich to tradycyjny symbol głębokiej mądrości, intelektu oraz dojrzałości psychicznej, niezbędnej do zrozumienia istoty prawdziwego poświęcenia. Z ich wnętrza wyłaniają się nieskazitelnie białe, puszyste pióra – motyw, który w tradycji sztuki symbolicznej oznacza stałą opiekę i dobrą, czuwającą nad tym niezwykłym aktem miłosierdzia obecność. Praca urzeka wyważoną paletą barw i mistrzowskim operowaniem światłocieniem, stanowiąc propozycję dla tych, którzy pośród współczesnego, cynicznego świata wciąż wierzą w potęgę autentycznej ludzkiej więzi.