Wśród bogatego zbioru mitów i wierzeń Słowian, postać biesa odgrywała istotną rolę jako uosobienie leśnego demona, silnie związana z wrogością wobec ludzi. Jego obecność odnotowana jest w licznych przekazach ludowych, a nazwa „bies” wywodzi się z prasłowiańskiego słowa bĕsъ, które z kolei pochodzi od praindoeuropejskiego *bhoidh-, oznaczającego coś powodującego strach i przerażenie. Charakterystyka biesa w wierzeniach słowiańskich Biesy miały szeroki zakres oddziaływania. Uważano, że potrafią wnikać w poszczególne osoby, kierując ich działaniami i wywołując stany zbiesienia – od których pochodzi nazwa „zbiesiony”. To demon leśny, często zamieszkujący lasy, bagna i głębiny wodne, dla których był miejscem naturalnego bytowania. W wierzeniach ludowych przypisywano mu zdolność pilnowaniaCzytaj więcej