dezorientacja

W folklorze Małopolski wschodniej funkcjonuje istota, którą można określić mianem złośliwego ducha, pełnego podstępu i dezorientacji – bełta. To postać, która od wieków budziła zarówno strach, jak i ciekawość mieszkańców regionu. Jego obecność wiązała się z wodzeniem podróżnych po błędnych szlakach, powodując, że nieświadomi drogi ludzie trafiali na manowce, a ich podróż kończyła się często zagubieniem lub niebezpieczeństwem. Geneza i znaczenie terminu Słowo „bełt” w staropolszczyźnie wywodzi się od czasownika bełtać, oznaczającego mącić, zakłócać, wprowadzić zamęt. W formie „błąd” czy „błęd” funkcjonowało jako synonim pomyłki, a w kontekście demonologicznym – jako złośliwe istnienie zakłócające spokój i porządek. Podobnie wyraz „błędnik” odnosi się do części uchaCzytaj więcej