Znacie historię o sprytnym kocie, który dzięki sprytowi przyniósł swojemu panu bogactwo i wysoki status? W mojej pracowni postanowiłem całkowicie odwrócić tę opowieść i zajrzeć pod jej błyszczącą powierzchnię. Ten obraz to nastrojowa, nieco melancholijna opowieść o ciężarze, z jakim wielu z nas musi mierzyć się na co dzień – często wbrew własnej woli.

Główny bohater w niczym nie przypomina bajkowego zwycięzcy. Przedstawiłem go jako bezwłosego, pomarszczonego kota rasy sfinks, który ugina się pod ogromnymi worami mąki. Te ciężary wyraźnie przekraczają jego siły. Zamiast dumnego kapelusza, na głowie ma odwróconą metalową miarkę, a u boku ciężkie klucze – to jasne symbole uwięzienia w obowiązkach. W tle, w chłodnym świetle księżyca, majaczy sylwetka wiatraka, który działa jak ślepa, bezduszna machina produkcyjna, nie zważając na zmęczenie bohatera.

Najważniejszy element tej historii ukryłem na samym dole płótna. Porzucony na ziemi papier z łacińską inskrypcją przypomina, że ten kot nie znalazł się w kieracie z powodu własnych, wygórowanych ambicji. To system i okoliczności obarczyły go nieludzką pracą. Jeśli jednak przyjrzycie się uważnie jego oczom, dostrzeżecie tam coś więcej niż tylko zmęczenie – tli się w nich cichy, wewnętrzny bunt i potężny gniew. To obraz o każdym, kto kiedykolwiek poczuł się uwięziony w rutynie współczesnego świata.