Stare, lokalne podania potrafią być genialną matrycą do pokazania uniwersalnych prawd o ludzkiej naturze. W tej kompozycji sięgnąłem po legendę o rycerzach księcia Henryka Probusa, którzy zamienieni w gołębie mieli zdobyć dla niego złoto ukryte w ścianach kościoła Mariackiego. W mojej pracowni ten krakowski mit zyskał jednak zupełnie nowy wymiar – stał się drapieżną satyrą na bezwzględną walkę o wpływy, chciwość oraz cynizm, które rządzą współczesnym światem bez względu na czas i szerokość geograficzną.

W samym centrum kadru umieściłem dwa potężne gołębie zakute w ciężkie, rycerskie zbroje, ozdobione tarczami z godłem państwowym i herbem Krakowa. Zapomnijcie jednak o patriotycznym etosie czy symbolu pokoju. Te ptaki uosabiają bezwzględnych koniunkturalistów, którzy pod płaszczykiem ochrony tradycji i niesienia społecznego dobra realizują wyłącznie własne, chorobliwe ambicje. U ich stóp spoczywa złoty kielich wypełniony po brzegi ziarnem. To jasna metafora publicznych pieniędzy i systemowych zasobów, wokół których gromadzi się wygłodniałe stado gotowe dla własnego zysku zadeptać wszelkie zasady moralne.

Tło budują wieże Mariackie oraz Ratusz, kotwicząc tę scenę na krakowskim Rynku, ale przedstawiony tu mechanizm ma charakter całkowicie globalny. Całość dopełniają precyzyjnie zakomponowane detale, które nadają opowieści głębszy sens:

To mocna, wizualna przestroga przed ślepą wiarą w piękne słowa. Obraz powstał dla tych, którzy potrafią bez trudu zdemaskować prawdziwe intencje ukryte za lśniącym pancerzem oficjalnych wizerunków.